پای پرانتزی

پای پرانتزی

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram

پای پرانتزی چیست؟

پای پرانتزی در اصطلاح لاتین از آن به عنوان ژنوواروم یاد می شود؛ ژنو به معنای زانو و واروم به معنای خم شدن به سمت بیرون است پس با این معنی عارضه پای پرانتزی را می توان اینگونه تعریف کرد؛ عارضه ای که در آن زانو ها از حالت طبیعی خارج می شود و پاها به سمت بیرون خم می شوند.

پای پرانتزی به سه درجه خفیف، متوسط و شدید تقسیم می شود. علاوه بر موارد ذکر شده زانوی پرانتزی ممکن است علائم یک بیماری خاص مثل بلانت یا راشیتیسم باشد که باعث بروز آرتروز زانو و لگن نیز می شود.

روش های درمانی مختلف مانند محکم بستن پا، گچ گرفتن یا جراحی در جهت اصلاح این عارضه وجود دارد. این اختلال در نوزادان به دلیل تنگ بودن رحم مادر بسیار رایج است و معمولا هیچگونه درمانی برای کودکان نیاز نمی باشد.

پاهای اغلب کودکان هنگامی که راه می افتند و بین 12 تا 18 ماهگی صاف می شود و عوارض جانبی دائمی ندارد. اما اگر این مشکل تا پایان دو سالگی کودک همچنان باقی بود باید به پزشک مراجعه شود.

پای پرانتزی

راه‌های درمان پای پرانتزی چیست؟

درمان پای پرانتزی به دلیل ایجاد آن وابسته است و در صورتی که حتی در بزرگسالی پای پارانتزی کنترل نشود موجب آرتروز زودرس و همچنین با شروع درد همراه خواهد بود ، در نتیجه مراجعه به پزشک الزامی است. در دوران کودکی بهتر است به دلیل اینکه صفحات رشدی باز هستند، با وجود پای پرانتزی در سنین بالای 2 سال، حتی با نبود درد، به پزشک مراجعه کرد. پای پرانتزی در صورتی که در مراحل اولیه و سنین پایین ایجاد شود و دلیل آن راشیتیسم باشد، به سادگی و با مصرف ویتامین D یا کلسیم می‌تواند درمان شود. در صورتیکه راشیتیسم پیشرفته باشد، نیاز به جراحی خواهدبود .

در صورتی که پای پرانتزی حالت ملایمی داشته‌باشد و ایجاد درد شدید نکند، می‌توان بدون نیاز به جراحی و تنها با استفاده از کفی های طبی(کامپیوتری) ، فیزیوتراپی و کنترل وزن، به تقویت غضلات اطراف استخوان‌های پا پرداخت و وضعیت را بهبود بخشید. باید توجه داشت که این فرآیند، در نهایت استخوان‌ها را از حالت پرانتزی خارج نمی‌کند و هدف اصلی آن، تقویت عضلات است.

در مجموعه ارتوپدی دیاکو کلیه اقدامات و خدمات لازمه توسط پزشکان مجرب مجموعه در اختیار شما عزیزان قرار خواهد گرفت .

 

جراحی استئوتومی

 

تنها راه درمانی این عارضه برای موارد حاد در بزرگسالی، جراحی است. معمول‌ترین روش جراحی بکار رفته، استئوتومی استخوان درشت‌نی است.

این روش از جمله در افراد جوان که مبتلا به آرتروز نیستند بکار می‌رود. در این روش، استخوان درشت‌نی به قطعاتی تبدیل می‌شود و سپس این قطعات با تغییرشکل به حالت صاف، در محل خود سفت می‌شوند. اگر فردی دچار پای پرانتزی باشد، استئوتومی می‌تواند علاوه بر ترمیم کج‌بودن استخوان، از جراحی تعویض کامل مفصل زانو جلوگیری کند یا آن را به تاخیر اندازد. پس از جراحی، بین ۳ تا ۸ ماه زمان لازم است تا فرد به زندگی عادی خود بازگردد و بتواند فعالیت‌های معمول خود را از سر بگیرد.

همچنین لازم است تا فرد از بریس یا محافظ‌های آتل‌ مانند برای یک یا دو ماه استفاده کند. با توجه به اینکه یک جراحی تعویض کامل زانو به حدود یکسال زمان نیاز دارد تا بطور کامل بهبود یابد و جراحی استئوتومی پای پرانتزی میتواند از آن پیشگیری کند، می‌توان این جراحی و زمان لازم برای بهبود را مناسب ارزیابی کرد.

در صورتی که پای پرانتزی درمان نشود و در نهایت منجر به آرتروز شود، در این حالت نیاز به آرتروپلاستی زانو یا تعویض مفصل زانو خواهدبود که هم به ترمیم غضروف پرداخته می‌شود و هم انحراف استخوانی تصحیح می‌شود .

پای پرانتزی کودک

پای پرانتزی نوزاد

پرانتزی به نظر رسیدن پاهای کودکان شیرخوار کاملاً ‌طبیعی است یعنی اگر کودک بایستد، طوری که انگشتان پایش رو به جلو و مچ پاهایش چسبیده به هم باشد، زانوهایش با یکدیگر تماس پیدا نخواهند کرد. در این مطلب می‌توانید با زمان از بین رفتن پای پرانتزی در کودکان شیرخوار، موارد نیازمند مراجعه به پزشک برای پای پرانتزی کودک و لزوم تشخیص و درمان آن در کودکان آشنا شوید .

زمان از بین رفتن پای پرانتزی در کودکان

نوزادان معمولاً به دلیل وضعیت قرارگیری بدنشان در رحم مادر با پاهایی پرانتزی متولد می‌شوند. وقتی کودکتان شروع به ایستادن و راه رفتن می‌کند، ممکن است قوس پاهایش آشکارتر شود اما معمولاً پاها به‌ تدریج راست می‌شوند. تا سه سالگی معمولاً بیشتر کودکان دیگر پاپرانتزی به نظر نمی‌رسند و تا هفت یا هشت سالگی، پاهای بیشتر کودکان به زاویه‌ای رسیده است که تا بزرگسالی به همان شکلی که هست باقی می‌ماند اگر کودکتان در حالت ایستاده، در حینی که انگشتان پایش رو به جلو و مچ پاهایش چسبیده به هم است، زانوهایش با یکدیگر تماس پیدا نمی‌کنند، نشانهٔ پرانتزی بودن پاهاست. اگر زانوهایش با هم تماس پیدا می‌کنند اما مچ پاهایش نه، زانوهایش ضربدری است. داشتن زانوهای ضربدری معمولاً بین سنین سه و شش سالگی آشکارتر است که این وضعیت نیز مثل پاهای پرانتزی، خودبه‌خود اصلاح می‌شود .

پای پرانتزی نوزاد
Call Now Button